Flitskaartjes maken: oefening voor, antwoord achter

Flitskaartjes zijn bedoeld voor oefenstof die een kind snel en zonder nadenken moet kennen: de maaltafels, splitsingen, sommen tot 20 of veelgebruikte woorden. Het kind ziet de voorkant, zegt het antwoord en draait het kaartje om.

Een eenvoudige werkwijze is met twee stapeltjes. Kaartjes die het kind meteen juist heeft, gaan op de stapel gekend. Kaartjes waarbij het twijfelt of fout zit, gaan op de stapel nog oefenen. De volgende keer begin je met die tweede stapel. Zo gaat de oefentijd naar wat nog niet vlot zit.

Je kan ook tegen de klok werken: hoeveel kaartjes lukt het in één minuut? Noteer het aantal en probeer het een paar dagen later opnieuw. Een kind ziet dan zelf dat het vooruitgaat.

Flitskaartjes werken alleen, met een medeleerling of met een ouder. Omdat het antwoord achteraan staat, heeft niemand een oplossingenblad nodig.

Kies bij afdrukmanier voor recto-verso. De PDF zet de oefeningen op de ene pagina en de antwoorden op een aparte pagina erachter. Print dubbelzijdig en doe eerst een proef met één blad, zodat je ziet of voor- en achterkant op elkaar vallen. Daarna knip je de kaartjes los, zonder te vouwen.

Lukt dubbelzijdig printen niet, kies dan vouwen. Dan staan voor- en achterkant naast elkaar op één pagina, en vouw je elk kaartje dubbel. Dat werkt, maar de kaartjes zijn dikker en minder netjes.

Kies het aantal kaartjes per blad: vier, zes, negen of twaalf. Vier grote kaartjes passen bij jonge kinderen, twaalf kleine geven een stevige stapel in weinig bladen. Print op stevig papier en plastificeer als je de kaartjes lang wil gebruiken.

Met zwart-wit spaar je inkt. In de kop kan je een titel zetten, zoals Tafel van 7.

Je kiest dezelfde oefenstof als bij de andere spelletjes. Bij rekenen kies je hoofdrekenen, maaltafels, breuken of kommagetallen. Bij maaltafels kies je een of meer tafels, en krijg je van elke tafel alle tien de kaartjes, van keer 1 tot keer 10. Zo zit er geen gat in de reeks.

Bij de andere rekendomeinen kies je zelf hoeveel kaartjes je wil, tussen acht en tweeëndertig. Bij hoofdrekenen bepaal je het niveau en het hoogste getal.

Bij lezen staat er een woord op het kaartje dat het kind hardop leest. Zo oefent het snel herkennen. Bij spelling staat er een woord met een keuze, zoals baar(d/t), met de juiste schrijfwijze achteraan. Met DIY maak je flitskaartjes met je eigen woordenlijst.

Flitskaartjes kunnen geen oefeningen combineren, omdat de kaartjes dan scheef verdeeld raken. Wil je meerdere tafels door elkaar, vink er dan gewoon meer aan.